ما مسول جان دیگران و خود هستیم
هر روز در گوشه و کنار شهرهای ما حادثهای دلخراش خاطر همه را آزرده و نفسها را در سینه حبس میکند.
حادثهای که فقط ساخته دست خودمان است و ساخته خودخواهیهای ما.
چون ما بهترین راننده هستیم.
چون ما پر سرعت میرانیم و آگاهی کامل به سرعت داریم.
چون ما ماشینمان به روز و قوی است هیچکس به گرد پای ما نخواهد رسید.
چون ما به موقع ترمز میگیریم
چون ما جادهها را مثل نقشه منزل خودمان از بهر هستیم.
چون ما تا حالا تصادف نکردیم.
چون ما تصادف را فقط برای همسایهها و یا دیگران میپنداریم.
چون ما بهترین «لاییکش» و مسلط هستیم.
چون ما ...
چون ما، ما هستیم و دیگران، دیگران.
نه، نه برادر و خواهر عزیزم اینطور نیست فقط به فاصله باز و بسته کردن پلک چشم لحظه شوم فرا خواهد رسید و آنجاست که نه میتوان زمان را به جلو برد و نه میتوان به عقب، و آن وقت است که افسوس هم به ما خواهد خندید.
بعضی از این عکسها از بدترین عکسهای زندگی من هستند. زمانی که جسد بیجان انسانهایی که تا دقایقی قبل در حال شادی و لذت بردن از یک موزیک شاد و دست زنان و پای کوبان به سوی پیکنیک میرفتند و کودکی که در آغوش مادرش تنها سه بهار را دیده بود... حتی مردم جرات دیدن داخل آن آهن کثیف قاتل را نداشتند. آهنی که به یک خودخواه با زیرکی میگفت تو بتاز، تنها نخواهی ماند.
آری او تازید و خودخواه را تنها نگذاشت به قیمت پنج نفر و بدبخت کردن پنجاه نفر به پایان رسید.
پایانی سیاه، پیکنیکی به سوی قبرستان و بهاری به سوی خزان.
اگر مطیع ماشینتان هستید لطف کنید برای فشار دادن گاز از یک آجر استفاده کنید.
اگر مطیع خودتان هستید بدانید که جان یک عده هماکنون در دست شماست با اطمینان برانید پشیمان نخواهید شد.
بهترین آرزوها و شیرینترین سفرها را برای شما از درگاه آفریننده عقل و خرد خواستارم.
لطفا با احتیاط برانید
موفق باشید
ایمان دولتشاهی
